Runsink Familie Blog

Groet!
Mischa

Zoals eerder al gemeld zou ik de foto’s van Wessel op mijn Flickr account zetten en dat heb ik nu gedaan. Ik heb daar een set gemaakt genaamd “Wessel Leander” waar iedereen de foto’s kan bekijken. Voor de mensen die graag op deze site willen blijven is het leven ook makkelijk gemaakt: alle foto’s kun je ook hier vinden onder het menu “Foto’s”. Ik kon helaas geen moeilijkere naam vinden .

Nu hoeven jullie helemaal niets te meer missen van wat ons kereltje allemaal meemaakt, ongeacht waar je woont…

groeten!
Mischa

Na een aantal nachten waarin onze kleine man een beetje aan het spoken was, heeft hij vanacht heerlijk door geslapen. Slechts een keer er uit voor een heerlijk flesje mama-melk en hup snel weer verder tukken.

Die andere nachten breken je dan toch een beetje en er is dan niets fijner om ’s ochtends een ontbijtje te krijgen waar je zo’n kop koffie wordt voor geschoteld.

Mischa

Het blijft wonderbaarlijk om te zien hoe goed ons kereltje het doet. Hoewel, hij heeft voor ‘t eerst een aantal echte huilbuien gehad en dat is in het begin toch nog best wel lastig als nieuwe ouder om door te hebben wat er aan de hand is. De ene keer is het honger, dan weer een vieze luier, een boertje, slaap, of gewoon effe lekker huilen. Het blijft tenslotte op dit moment toch zijn belangrijkste manier van uiten… iets wat voor ons als nieuwbakken ouders een uitdaging is om het goed te herkennen wat hij er nu precies mee bedoelt. Als je het herkent is het geweldig, maar als je ‘t verkeerd hebt voel je je soms best wel een beetje schuldig. Gelukkig zijn Sandra en ik er wel vrij relaxed in en laten wij ons ook het meest leiden naar wat moeder natuur ons ingeeft.

Hoewel ik toch iets interessants ben tegen gekomen en dat lijkt ook behoorlijk goed te kloppen. Ik zeg met opzet te kloppen en niet te werken omdat dit iets is wat door een Australische dame is ontdekt. Deze dame in kwestie, Priscilla Dunstan, heeft een audiografisch geheugen waarmee ze, toen ze zelf haar eerste kindje kreeg, ontdekte dat zij steeds vergelijkbare klanken maakte die in relatie stonden met wat ze nodig had. Na onderzoek blijken de meeste baby’s dit te doen, iets wat logisch is als je bedenkt dat deze klanken voortkomen uit natuurlijke reflexen. Een voorbeeld, als een een baby drinkt dan zuigt hij. Als wij een klank zouden gaan maken tijdens het nabootsen van zuigen dan is de klank die je produceert een ‘Neh’ klank, precies wat babies ook doen. Kijk eens naar onderstaande clip van verschillende baby’s die het woordje ‘Nèh’ zeggen.

In totaal zijn er zo een vijftal klanken die wat zouden aangeven;

• Nèh = Honger
• Owh = Slaperig of moe
• Eh = Boertjes die dwarszitten
• Eairh = Darmkrampjes / windjes
• Heh = Oncomfortabel gevoel

Vooral de Heh, Eh, en Neh klanken zijn bij Wessel inmiddels vrij duidelijk te herkennen en lijken ook vrijwel altijd te kloppen. Het is een erg grappige ervaring om te zien dat je dit soort ‘babytaal’ kunt gebruiken om je kleintje te begrijpen en te helpen. Als je meer wilt weten lees dan dit kleine boekje van Dunstan Baby Language maar eens om er een beter beeld van te krijgen of bezoek de Dunstan Baby website voor meer info.

Ondertussen doet Wessel het nog steeds erg goed, met het heerlijke weer de afgelopen dagen hebben we lekker in de tuin onder de parasol kunnen zitten. Maar de warmte is wel iets wat met slapende kinderen doet, ze slapen dan erg vast en diep; een foto zegt meer dan nog meer woorden;

Op naar de volgende week…

groeten!
Mischa

De tijd vliegt voorbij, twee weken, 14 dagen, 366 uur, dus ongeveer 112 voedingen, wat neerkomt op ruim 1 liter moedermelk (en een veelvoud aan luiers). Hiervan is ondertussen ruim 600 gram blijven plakken aan ons kereltje, want hij weegt op dit moment ruim 4200 gram. Kort om, Wessel doet ‘t erg goed.

We zijn ook voor het eerst naar buiten geweest in Wessel’s waanzinnige wandelwagen. Ik vond het nodig dat meneer het beste zou krijgen wat er te vinden is, dus heb Sandra weten te overtuigen van het voordeel en nut van de Stokke Xplory. Sandra is ondertussen ook al een heel stuk opgeknapt en het leek haar leuk om even een rondje door de buurt te doen met onze kleine man.

Heerlijk zo met ons nieuwe gezinnetje, samen genieten van elkaar en wat vliegt de tijd dan voorbij… volgende week weer aan het werk, dat zal wel weer even wennen zijn, want niet elke nacht is het zelfde. Maar zoals ik altijd zeg; “je hoeft maar heel even die glimlach te zien van dat guitige koppie en dan vergeet je alles”

Groeten!
Mischa

Nog steeds vol ongeloof en enorme blijdschap zit ik dit stukje te schrijven om even kort te vertellen hoe het hier gaat. Wessel is echt een kanjer, na 3 dagen al weer terug op zijn geboortegewicht en hij slaapt heerlijk.

Over slapeloze nachten ga ik verder niet praten, schrijven, klagen of wat dan ook… dat hoort er nu gewoon bij en daar zullen we vanzelf wel aan wennen of als we geluk hebben blijft Wessel af en toe van die heerlijk lange nachten slapen.

Het allerleukste aan ons kereltje is wel dat hij zo ontzettend nieuwsgierig uit zijn ogen kan kijken…

We zijn verder ook gezegend met onze kraamhulp Jopie, een vrouw met 40 jaar ervaring en dat is aan alles te merken. De rust zelve en iets beters hadden we ons niet kunnen wensen. Helaas gaat ze zo op vakantie, wel verdient, en krijgen we een vervangster, dus nu maar hopen dat zij net zo top is.

San heeft een beetje pech met een korte koorts aanval gehad, maar de kolf machine van onze vrienden Tim en Wenda heeft haar uit de brand geholpen. Geweldig dat we Wenda even konden storen toen we haar om half 5 ‘s ochtends (Chinese tijd) uit haar bed belden voor hulp. Hulde!

Verder is er veel bezoek geweest, heel erg veel, eigenlijk te veel en daarom hebben we na een paar dagen besloten de deur voor iedereen te sluiten. In onze onervarenheid leek het wel gezellig om mensen over de vloer te hebben. Helaas was dat niet het slimst om te doen, dus mocht er ooit nog een ukkie bij komen dan zullen we in de kraamperiode ‘t anders gaan doen. Uiteraard was het natuurlijk op die moment wel heel erg leuk om vaders en moeders, broers en zussen en onze beste vrienden voor te mogen stellen aan Wessel.

Ik had geen zin om zo’n nep ooievaar in de tuin te zetten. Alsof ze daar vandaan komen, ze moesten eens weten hoeveel moeite het heeft gekost om dit mannetje te produceren. De reden trouwens waarom Wessel dus in vaktermen een ‘kostbaar kindje’ genoemd wordt. Nou, dat vinden wij dus ook… Maar een mooie sticker besteld met zijn naam er op, knal er gewoon uit met als dat groen er omheen.

Al met al een hele goede eerste week samen met Wessel thuis…

Groet!
Mischa